Korte broek of lange broek

Het is een zachte herfstdag. We gaan vanavond een duurloop doen van 60 minuten met 2x 5 minuten uit tempo. Wortdt je dus wel lekker warm van. Zal ik het aandurven in korte broek? Ik besluit het uiteindelijk niet te doen. De groep is in ieder geval groter dan dinsdagavond. Ton vraagt of ik de snelle mee wil nemen. Eigenlijk wilde ik lekker langzaam gaan lopen, maar mijn protest komt niet door. Dus ga ik met mijn groep op stap. Uiteindelijk valt het tempo wel mee. We lopen richting Lisse en Sassenheim ,waar het toch nog druk is met auto's. Gelukkig helpen de brandende lantaarnpalen mijn zicht op mijn Garmin om de 5 minuten uit tempo goed bij te houden. Af en toe wat vegen en uiteindelijk vegen we ook de langzamere groep op. We zijn net iets te vroeg bij de Schelft, maar niemand wil echt het uur vol maken. Cooling down dan maar.

Klein groepje

Vanavond staat er Loopscholing en een korte DL1 op het programma van 45 minuten. Dat heeft tot gevolg dat we met heel weinig lopers zijn waarvan het grootste gedeelte vrouw is. Om precies te zijn 12 vrouwen en drie mannen. Het voelt een beetje guur aan (zijn natuurlijk nog niets gewend deze herfst) maar gelukkig wordt je van hardlopen warm. Heel warm.

De loopscholing duurt niet zo vreselijk lang en dan kunnen we aan het echte werk beginnen. Ondanks ons waarschuwen, voor paaltjes, stoepjes, paardenpoep en andere obstakels weet toch nog een van ons over een piepklein randje te struikelen. We zijn bijna bij de plek van de cooling down en weten, ja hoor dinsdagavond onze ongeluksavond. Gelukkig lijkt de schade mee te vallen en hoeven we dit keer geen ambulance of dokterspost te raadplegen.

We jh

En voor je het weet sta je weer oefeningen te doen bij de Schelft.

Relaxed lopen

Als voorbereiding op de zevenheuvelenloop vanochtend een lange rustige duurloop. We zijn met een grote groep, maar zeker aan elkaar gewaagd. De meesten gaan voor de 90 minuten en we vragen Ton dringend de 60 minutenlopers niet laten lopen sleuren. Dat gebeurt ook niet. Frans breekt vaak los (mist waarschijnlijk zijn loopmaatjes die op vakantie zijn of andere bezigheden hebben) maar wordt niet gevolgd. We nemen wat lekker zanderige duintjes mee om zo extra het zevenheuvelengevoel te krijgen. Het tempo blijft mooi laag en iedereen is dik tevreden. Behalve over de afstand. Dat we dan maar 14 km en bog wat gelopen hebben, dat kan toch haast niet? De Garmin zegt dat het wel kan.

3de VU gebouwenloop

Krankzinnig! Lopen in de gebouwen van de VU. In 2005 georganiseerd als ludiek openingsevenemnet van het lustrumjaar van het medisch centrum van de vrije universiteit te Amsterdam (VUmc). Dat sloeg zó aan dat er in 2006 en nu in 2007 wéér een gebouwenloop wordt georganiseerd. Elk jaar met een ander goed doel. Dat is dit jaar het Diabetescentrum. Ik had vorig jaar van diverse kanten zulke positieve geluiden gehoord, dat ik het ook wel eens wilde proberen. De 5 en 10 km loop wordt serieus georganiseerd, met georganiseerde warming-up, verfrissingsposten, prijzen en aandenken in vorm van een tasje en handdoek.

De deelname is beperkt en er wordt op twee tijden gestart. Om 11 uur en half een.

Cor is ook meteen enthousiast maar als wij ons voor de 10 km aanmelden is 11.00 uur al vol. Wij starten dus met de twee serie om half een.

De start en finish zijn in de tuin. Maar het gaat als snel via de hortus en de openbare weg naar binnen waar de temperatuur aanmerkelijk hoger ligt dan buiten. Als we in het ketelhuis komen stijgt de temperatuur en daalt het plafond. Voor de lange mensen onders ons is het oppassen. De Vu wil duidelijk geen nieuwe klanten want overal staan posters om te waarschuwen, voor scherpe bochten, trappen en gladde vloeren en lage plafonds. Toppie! Ook staan er nog personeel en patienten aan te moedigen. Goed tempo! Vasthouden klinkt het onderweg. Behalve slalomtrajecten zijn er ook lange gangen en de parkeergarage is speciaal afgesloten voor deze loop. Wij, 10 km lopers, mogen het rondje 2 keer doen. Het is een verademing weer even buiten te lopen, al is dit maar eenderde van de totale afstand.Natuurlijk gaat deze loop niet om tijd, toch werp ik bij de finish een blik op de digitale klok. 52 minuten en een paar seconden. Mijn Garmin ging deze loop te boven. Begreep er helemaal niets van. Volgens mijn Garmin was de afstand niet meer dan 2.72 km en heb ik daar 13.48 over gedaan. Nou ja. Laat maar. Ik had hem natuurlijk voor binnenshuis moeten afstellen.

De gebouwenloop was een bijzonder leuke ervaring en volgend jaar zijn we er vast weer bij!

Spierpijn

Ik heb nog spierpijn van de bodyshape gisteren. Vooral de bvenbenen en de hamstrings hebben het zwaar te verduren gehad. Ik hoop het een beetje los te lopen. Schema van Ton: rustig 60 minuten duurloop 1 dat moet toch wel lukken! De groep is niet zo groot terwijl het heerlijk loopweer is. Dat de dagen korten worden is al duidelijk want al bij vertrek om 7 uur gaan de lichtjes aan. Rick is het beste te zien. Hij heeft een band om met aan de voorkant zijn fietsvoorlicht en aan de achterkant zijn fietsachterlicht. Hij krijgt veel commentaar, maar is tenminste goed zichtbaar. Dat dat nodig is blijkt ook vanavond weer. Niet iedere automobilist houd rekening met de lopers en stuiven er zonder gasvermindering voorbij. Pfff dat er tot nu toe nog niets gebeurd is... Ik probeer toch met gevaar voor eigen leven Ton te helpen met het oversteken van de groep en loop het eerste deel voorin en later achterin de groep bij de achtersten waarvan Dirk het hoorbaar moeilijk heeft. Aan de hartslag is te zien dat de groep het tempo aardig hebben opgevoerd. Toch een voldaan gevoel na de training. Alweer lekker loopweer!!

100 meter

Vanavond staan er twee series van 100 meter op het schema. Ik twijfel of ik voor mezelf nog met licht ga lopen, maar de zon is al weg als ik thuis kom, dus ga ik gezellig met de groep van Ton lopen. In de Schelft hoor ik dat ik afgelopen zondag de derde prijs gewonnen heb in mijn leeftijdscategorie! Dat is een leuke verassing. Wat ik precies gewonnen heb weet ik nog niet, maar het idee is al leuk.

De series voeren we zoals altijd uit op de Galweg en bestaan uit 10x 100 meter met steeds 100 meter rust. Tussen de series zit 300 meter. Geen zware training dus, wat na zondag wel zo lekker is. Ik had snel nog mijn handschoenen gepakt maar het is heerlijk loopweer dus blijven ze ongebruikt in mijn zak zitten. Al was het vanochtend op de fiets best wel fris, daar merken we nu niets van. Lekker getraind.

Boscross 2007

Vandaag de Boscross nieuwe stijl. De boscross van de NSL is een onderdeel van de clubkampioenschappen en gold altijd als zwaarste onderdeel. Dit jaar is voor een andere route gekozen. Daarnaast is het een open wedstrijd geworden d.w.z ook niet NSL'ers zijn van harte welkom. Wel zo gezellig. Wat mij persoonlijk veel plezier deed is het feit dat voor het eerst iedereen zijn eigen afstand mag kiezen. Voorheen liepen de vrouwen de korte afstand en de mannen de lange. Trainen doen we samen en altijd net zo lang en net zo zwaar, om dan bij de clubkampioenschappen onderscheid te maken. ERG onrechtvaardig. Zo zijn er ook oudere mannen die liever wat korter lopen en ook de hele jongen honden lopen liever kort (maar wel onwijs hard!!)

Het weer deed gisteren ook enthousiast mee al leek het eerst wel fris te zijn, de zon deed wel erg zijn best om de temperatuur snel omhoog te krikken.

De sfeer was optimaal, de animo groot dus kon een positief resultaat niet uitblijven. Kees had weer een prognose wedstrijd ingevoerd en daar ben ik dus nu al flink de mist ingegaan. Ik voorspelde voor mijzelf een tijd van 54.20 maar het werd uiteindelijk 3 minuten sneller!

Duurloop

Alweer een zonnige dag. Als ik thuiskom trek ik snel mijn hardloopkleding aan. Kan ik lekker nog in het zonnetje lopen en hoef ik niet het donker in. Jammer voor mijn clubgenoten, maar ik kan nog lang genoeg in het donker lopen. Ik doe een vertrouwd rondje in een lekker rustig DL1 tempo.

zwoele duurloop

Als ik het gebouw van mijn werkgever uitstap valt de warmte als een deken op mij. Toen ik nog binnen in de airco stond zag ik de sombere lucht buiten en verwachtte dat het buiten een stuk kouder zou zijn. Niet dus. Dat ziet er goed uit voor de duurloop van vanavond. Een extra lange van 90 minuten die we nu Ton gisteren onder het mes is gegaan door Winnifred zal worden geleid. Als we op het parkeerterrein van de Duindamseslag staan te wachten neemt de wind behoorlijk toe. Voor we lopen vallen de eerste druppels al uit de hemel. Maar het blijft bij motregen en veel krijgen we niet onderweg. De route loopt richting Langevelderslag en onderweg haken sommige lopers af die de 90 minuten niet vol willen maken. Voor sommigen blijft het lastig duurloop tempo 1 aan te houden en laten zich toch verledien door een sneller tempo om maar de allersnelsten bij te willen houden. Dat merk je dat ze moeizamer praten tijdens het lopen en bij de veegpauzes moeten wandelen. Het is mensen lastig duidelijk te maken dat ze efficiënter trainen om tijdens de duurloop 1 rustig tempo te lopen (het uithoudingsvermogen te trainen) en tijdens de interval op snelheid te trainen. Daarnaast vergeten veel lopers water mee te nemen tijdens deze lange duurlopen. We zijn wel recreanten, maar toch.. Als ik vijf over negen de auto instap om naar huis te rijden barst er een flinke bui los! Rijdens in de vallende avond bedenk ik dat de weergoden toch vaak een beetje rekening met ons houden.

Rondje Noordwijk

Vandaag een gewone duurloop

Goedemorgenloop

Vannacht behoorlijk veel regen. 's Ochtends vroeg klettert het nog heeerlijk uit de hemel. Op het programma staat een circuittraining. Niet mijn favoriet. Een keer in de week doe ik een uur aan kracht- en conditietraining op muziek en dat vind ik voldoende om anderr spieren dan mijn loopspieren aan bod te laten komen. Ook mijn knie (meniscus?) lijkt momenteel bij plotselinge bewegingen uit het spoor te lopen, waardoor hardlopen nauwelijks gaat. Ik shop een beetje bij de andere trainers en kom uit bij de goedemorgenloop groep. Zij lopen sinds jaar en dag een vast rondje en geen mens die daar enig verandering in krijgt. De enige verandering is dat de route andersom wordt gelopen, maar verder zit de groep vastgeroest en duld geen verandering! De route gaat deels over het strand en ook dat gaat altijd door. Hoog water, laag water, hard strand of mul zand, ALTIJD het strand. Gelukkig voor mij is het een prachtig hard strand. Geen wind en droog. Super! Ik loop wel mijn eigen tempo. Ik moet wel wennen dat er op een paar punten wordt gewandeld, maar zoals gezegd, de groep duld geen wijziging in hun hoe en waarom. Ik laat me op het laatst wel tot een sprintje verleiden en daar blijkt dat de anderen toch veel kruit verstookt hebben. Ik heb nog zat over om als eerste over de denkbeeldige streep te komen. Ik ben dus toch heel tevreden.

Duurloop 2

Vandaag staat er een Duurloop van 45 minuten op het programma. Ton net uitgerust van een vakantie in Portugal maakt er enthousiast een duurloop in tempo 2 van. Vooruit maar. Hopelijk houden we het droog. Als we op zijn startfluitje staan te wachten valeen er een paar spetters. Blijkt gelukkig loos alarm. We zijn met dertig man en vier trainers en twee assistenttrainers. Dat moet toch lukken. we starten gezamelijk met Willy voorop. Dat gaat sommige toch te langzaam en die nemen de wijk. Geeft niet, zolang ze maar vegen. Het gaat mis als de koplopers het fietspad pakken en wij het parallel gelegen ploeterpaadje. Veel mooier maar door het mulle zand en nieveauverschil zwaarder. Ton gaat de snelle achterna en William besluit dat wij ze tegemoet lopen. Dat gaat niet lukken. Nog een rondje en weer naar het oorlogspad, maar we zijn ze kwijt. Maakt niet uit. Als we bij het Florisdal komen (na precies 45 minuten)staan ze al te rekken. We zien de donkere wolken al boven ons hoofd. Hopelijk komen we nog net droog thuis.
Ben je geinteresseerd in de route? Hier is t-ie:

Moederdagloop

Moederdagloop omdat het vandaag moederdag is. Het is windstil, drukkend en er hangt echt een zondagochtend sfeertje. We passeren de kerkgangers die een dienst in het groene kerkje (een van de oudste kerkjes in Nederland) willen bijwonen en volgen het kanaal richting Rijnsburg. Dit vind ik 's avonds een naar stuk om alleen te lopen omdat er geen huizen staan en de andere kant het water is. Hier moet je niemand tegenkomen die kwaad in de zin heeft. Maar zo op zondagochtend (en met mijn eigen vent) is het er heerlijk. De eigenaren van het eerste stuk grond groeten zoals altijd heel uitnodigend. We lopen echt heel rustig en aan het eind zal Cor hetzelfde stuk teruglopen en ga ik door in mijn eigen tempo richting strand. Het rondje wat ik vaker en met veel plezier loop. Ik wil altijd even weten hoe de zee er bij ligt. Vanochtend is het heel rustig en er zijn een paar wandelaars met hun hond. Even ben ik bang dat ik om moet lopen want ze zijn bij de dam aan het werk, maar ik kan gelukkig mijn gewone route volgen. In het dorp wordt in ingehaald door twee jongens die flink tempo hebben. ZE denken toch niet dat ik er achteran ga! Maar na een paar honderd meter blijkt dat het maarvan korte duur is en staan ze uit te hijgen. Ik vervolg mijn weg en kom verder weinig mensen tegen. Vanaf het tunneltje onder de A44 ga ik versenellen en haal zelf nog een loopster in die argwanend achterom kijkt als ze mijn snellere voetstappen hoort. Het is geen probleem dit tot huis vol te houden waar ik verrassend constateer dat het langzame tempo in het begin geen negatieve invloed heeft gehad (misschien zelfs positief)op mijn eindtijdvan 1uur en 52 minuten
Hier zijn alle gegevens te vinden:

Zondagochtend training

Een lekker rustig duurloopje op het programma.
Het wordt net geen 10 kilometer.

Bevrijdingsloop

Vandaag lekker een rondje voor mezelf. Het is vijf mei dus noem ik het een bevrijdingsloop, ik vole me tenslotte vrij. Kan vandaag lekker doen wat ik wil. Het is lekker weer en helaas blijkt de batterij van de Garmin305 vrijwel leeg. Eer dat ik bij de Klinkerbergerplas ben stopt hij ermee. Vanaf hier had ik hem juist hard nodig. Nu de achillespees klachten weg zijn en de 21 km van de omloop zonder problemen gelopen zijn, moet er weer echt getraind worden. Mijn plan was om de Klingerberg plas voor tempo te gebruiken. Vanaf het begin tot het stenen bankje na het paadje richting Warmond is 1,5 km. Tenminste dat hebben wij ooit met de fietscomputer uitgevogeld. Dat wilde ik nu eens met de Garmin vastgelegd zien. Nu maar op gevoel. Flink versnellen tot aan het bankje, rustig tot de trap en dan weer tempo. Dit doe ik drie keer. De tweede keer gaat het lekkerst en bij de derde keer voel ik dat ik wat vermoeider wordt. Daarna weer op huis aan. Al met al bijna een uur onderweg.

Omloop van Noordwijkerhout

Vandaag de laatste wedstijd van de 7 lopen van het Zorg & Zekerheid circuit. Een "thuiswedstrijd" want de omloop wordt georganiseerd door de NSL. Het is nog steeds te warm voor de tijd van het jaar en we hebben al 30 dagen geen regen gehad. Vorig jaar liep ik de 21km in 1.43 maar dat zal ik nu zeker niet halen. Een paar dagen geleden dacht ik nog niet te gaan lopen vanwege mijn achillespeesblessure maar de fysio vond dat ik het best kon proberen en dat er geen risico van "terug bij af" bestond. Heb dus de knop omgezet en ben de 21km gaan lopen ondanks de lagere trainingsfrequentie van de afgelopen weken. De sfeer was goed. Er waren extra drinkposten en ik had zelf ook nog water mee (niet overbodig) Het was zwaar, heel zwaar. De bollenvelden warne niet zo mooi als anders. bijna uitgebloeid, maar het publiek was nog even enthousiast en aanmoedigend. Ik was wel erg blij dat ik er was. Tijd was niet best maar daar liep ik vandaag niet voor.

Duurloop 2

Vandaag de klok een uur vooruit gezet. Dat betekent een uur eerder hardlopen. Gelukkig is het al vroeg heel mooi weer, dus dat begint goed. Ik heb zelfs drie korte broeken gesignaleerd, maar daar vond ik de wind net even te koud voor. We hebben een aantal herten en één vos gezien. Blijkbaar waren ze er niet op bedacht dat de zomertijd vandaag is ingegaan. Een lekkere duurloop die exact zoals op schema 80 minuten duurde.

Duurloop 1

Vandaag staat er een duurloop 1 op het programma. 45 minuten. Komt goed uit na de wedstrijd van afgelopen zondag. Ik krijg van Ton de middengroep mee en we lopen heel sociaal ons rondje. Het eerste stuk hebben we behoorlijk wind tegen, maar dan laten we de wind zij en achter ons liggen. Jammer dat de automobilisten op de Leidse Vaart, niet altijd zin hebben gas te minderen als ze ons passeren.
De Garmin gegevens staan op Trip Tracker SPORTSMATE

Voorschotenloop

Vandaag de vijfde wedstrijd in het Zorg en Zekerheid circuit. 's ochtends is het nog hondeweeer met veel regen en wind, maar tegen de tijd dat we naar Voorschoten afreizen schijnt de zon en is er alleen nog de gure wind. Dat betekent een brede rug opzoeken. We starten met wind tegen. Ik loop met een paar mannen uit Wassenaar die trainen voor de halve marathon van Rotterdam. Ze hebben gisteren de City-pier-City óók al gelopen! Ik zou misschien iets harder kunnen maar dan moet ik vol op de wind dus dat doe ik maar niet. Alleen op de terugweg als we weer het park ingaan ga ik even voorop. Dat kost veel energie. Dat doe ik dus niet meer. Toch ben ik met het resultaat staat hier tevreden.

Interval

We hebben vanavond een interval training die we op de Galweg in NWH uitvoeren.
We lopen 5x300 meter. Herstelpauze 100 meter en seriepauze 500 m. We doen drie series. Totaal 6700 meter dus. Meer info op Trip Tracker SPORTSMATE

Duurloop 2

Vanavond staat er bij de NSL een duurloop tempo 2 op het programma. 45 minuten. Els neemt ons mee en ik loop met Ingeborg voorop. Het is nat en ze komt na vier minuten te val. Is de stoeptegel glad? We gingen net rechtsaf terwijl ze eigenlijk naar links wilde. Gelukkig heeft ze alleen een blauwe plek en lichte schaafwonden aan de handen. Het gevolg dat ze de hele weg te horen krijgt: pas op kijk uit. Maar ge komen uiteindelijk zonder verdere ongelukken weer bij de Schelft. De Garmin gegevens staat op TripTrackerSPORTSMATE

Duurloop

Vandaag een eigen duurloop. Lekker rustig in tempo 1. Ik ga naar Katwijk en via Rijnsburg terug. Het valt niet mee de hartslag laag te houden maar het gaat beter dan de vorige keer.

Resultaat: Trip Tracker SPORTSMATE

Forerunner 305

In het kader van verjaardagen en kado's zijn we overgegaan tot de aanschaf van een nieuwe hartslagmeter. De keus is gevallen op de Garmin forerunner 305 waar ook een GPS in zit.

Vanmiddag meteen even uitgeprobeerd en de mogelijkheden zijn veelzijdig.

Fartlek

Het is regenachtig, maar het is droog als ik van huis ga. Inlopen gaat ook prima maar zo langzamerhand wordt het steeds natter. Ook de paden worden steeds drassiger. Het is een fartlek training dat betekent steeds stukjes versnellen. We trainen weer met de groep van Kees dus we zijn met veel!! Een soort kennismaking dus tweetallen met

Duurloop én interval

Dilemma. Ik geen auto tot mijn beschikking. Het is drie kwartier fietsen naar de Schelft en dat zie ik ook niet zitten. Weet je wat, dit is een mooie gelegenheid met de hartslagmeter een échte duurloop 1 te lopen naar de Schelft, daar gewoon meetrainen en me dan op laten halen. Alsdus besloten.
Ik begin weer te twijfelen als de verkoudheid op komt zetten. Maar omdat dat allemaal wel meevalt zet ik toch door. Het gaat beter dan de vorige keer om mijn hartslag 130 te houden. Nou ja, 132 dan. Mijn berekening was: 9 km/uur. Dan ben ik 1 uur 18 minuten onderweg en ik trek er anderhalf uur voor uit. Heb ik wat speling. Toch moet ik onderweg de neiging onderdrukken te versnellen. Stel dat ik me vergist heb en te laat kom. Het slaat nergens op maar die gedachten komen regelmatig terug. Het is heerlijk zacht weer en ik heb al snel mijn windjack uit. Ik arriveer na 1 uur en 20 minuten bij de Schelft. Ruim op tijd. Klaar voor de interval. Ook vandaag trainen we samen met Kees zijn groep. Ook nu zijn de trainers en assistenttrainers ruim vertegenwoordigd. Trainers: Ton, Kees, Peter en Els. Assistentrainers: Ben, William, Winniefred en ondergetekende. De interval is op de galweg.
200, 400, 600, 400, 200 tussenpauze 200, 300, 300, 200. Dit twee keer met een serie pauze van 300. Ik loop samen met Winniefred en het gaat prima tot de laatste paar honderd meter. Mijn benen zijn nu aardig verzuurd. Dat mag de pret niet drukken, ik heb lekker getraind. De cooling down wordt door de gezamelijke trainers en assistentrainers gedaan. Allemaal een oefening. We kletsen nog wat na voor iedereen weer naar huis gaat.

Trainen met hartslagmeten

Het tijdstip nadert dat de doorstroomgroep van Kees zich gaat verspreiden over de diverse groepen. Vandaag trainen ze met onze groep mee om te zien voor wie er aansluiting zit. Trainen met de hartslagmeter staat op het programma. Wat doen we: we lopen in zoals gewoonlijk, doen de warming-up en daan een paar rondjes lopen bij de nieuwe seniorenwoningen. Ton heeft gemeten dat één rondjes om het gebouw precies 400 meter is. We gaan dus eerst een aantal rondjes rustig inlopen, meten de hartslag en lopen dan drie rondjes in een flink tempo en meten daarna wéér de hartslag. Het hoe en waarom en wat precies wordt verder niet uitgelegd. Hoewel we vanavond goed in de trainers (Ton, Kees, Willy en Peter) en assistenttrainers (William, Ben en ik) zitten, heeft Ton de leiding en wordt aan Ben en mijzelf verzocht de mensen te helpen met het meten van de hartslag. Prima.
We gaan op weg. Het veld wordt al direct uit elkaar getrokken. Ook bij Kees zitten een paar hele snelle jongens. Af en toe worden we gestoord door een auto en moet je de stoepjes in de gaten houden, maar verder loopt de nieuwe bestrating prima. Ben merkt dat het trappetjes wat hij er gezellig bijpakt erg glad is. Niet doen dus. Peter loopt in korte mouen. Kan eigenlijk best, het is prima weer. We meten braaf de hartslag wat voor veel mensen niet nauwkeurig is omdat ze te laat hun hartslag voelen en da is hij al gedaald. Een hartslagmeter is toch verreweg het beste hulpmiddel hierbij. Die van mij doet het ineens niet. Ook die van men geeft niets aan. Bij hem is de batterij leeg, bij mij ook? Qua levensduur kan het nog niet zou ik zeggen.
Als ik thuiskom probeer ik het weer en dan doet hij het wel. Ik heb vaseline op mijn huid gesmeerd omdat ik vaak irritatie op die plek heb. Niet meer doen dus. Blijkbaar geleid dat niet goed. Ik heb nl. wel vaker gehad dat hij alleen maar 00 aangeeft en na veel schuiven of doen het weer doet.

Heuveltraining

Op weg naar de Duindamseslag meld de radio dat er in het hele land mistbanken zijn. Maar ik rijd lekker in het zonnetje naar de duinen toe. Daar zal William zijn laatste stage training geven. Heuveltraining dit keer. Ondanks de Carnaval die in Noordwijkerhout on-Hollands gevierd wordt is de opkomst van onze groep behoorlijk groot. Iedereen is vreselijk uitgelaten en we hebben al tijdens het inlopen een hoop lol. Ook de oefeningen tijdens de warming-up lokken veel hilariteit uit. Dat komt waarschijnlijk ook door Peter van Denzen die vanddag met ons meetraint. Nog wat duo-oefeningen en dan mogen we echt van start. Het eerste rondje, de eerste heuvel. Zo werken we er drie af. Het is pittig maar het weer maakt alles goed. Als we vijf kwartier na het begin de cooling down doen, is iedereen dik tevreden.

Lente Loop

Lente? het is nog steeds februari! Jawel maar het is voor mij in twee opzichten lente. In Katwijk stonden vlakbij de boulevard de crocusjes in bloei en voor mij is als loopster ook een nieuw loopseizoen begonnen. Hhu? Ja, ik heb vandaag inzicht gekregen. Ik zal het uitleggen.
Een lange duurloop net als twee weken terug. Zelfs hetzelfde rondje. Van Oegstgeest via het Oegstgeesterkanaal naar Katwijk aan Zee, even naar de zee en strand, dan terug naar Katwijk binnen, via Rijnsburg en het landelijk gebied terug een randje Leiden meepakken en weer naar Oegstgeest.
Vanochtend, rusthartslag opgemeten. Was 51. De vorige berekening had ik gemaakt op rusthartslag 58. Nu moet je eigenlijk een week lang de rusthartslag meten en dan een middeling doen, maar voor vandaag hou ik dan 51 aan.
Vorig jaar had ik op de ergo fiets een maximale hartslag van 160 maar daar mag je voor het hardlopen 20 bij optellen. Dus 180. Bij de laatste test op de zondagochtend had ik 186, maar dat waren ook weer geen optimale omstandigheden. Ook dit middel ik even. Als ik dan 60% = DL1 wil lopen mag ik niet boven de 130 uitkomen.

Ik ben nog geen 200 meter op weg of de hs schiet al naar de 156. Dat is niet goed. Tandje terug. Maar hij blijft stijgen, wordt zelfs 176. Ik probeer nog meer gas terug te nemen, maar ik was al met een tempo begonnen dat lager ligt als het normale inlooptempo. Als ik bij het viaduct van de A44 bij het Oegstgeesterkanaal loop ben ik eindelijk 128. OK vasthouden. Dit lukt aardig al moet ik regelmatig op mijn klokje kijken. Ik kom niet boven de 130 uit. De vorige keer was dat 150 al was het weer toen wel slechter. Nat en veel meer wind. Het gaat prima. Verrast zie ik in Katwijk aan Zee de crocusjes in bloei staan. Op de boulevard waait het fors. Ik ga nu terug en voel dan de wind tegen. Toch blijft de hartslag mooi onder de 130. Hij zakt zelf af en toe naar 126. Omdat ik vorige keer zware benen had door het langzame lopen, probeer ik meer op eieren te lopen om zo de zweeffase zo lang mogelijk te houden. Rijnsburg komt in zicht en het gaat nog steeds goed. Zo bereik ik Oegstgeest. Ik moet nog 1,5 tot 2 kilometer en de hartslag is 124! Ik ga versnellen. De hartlsag blijft 124. De meter is toch niet stuk? Ik versnel flink maar geen verandering in hartslag. Pas als ik thuis ben is hij opgelopen tot 133! De tijd staat op precies 2 uur en ik voel me top, ondanks het eindsprintje. Vorige keer heb ik 2 uur en 7 minuten gelopen,met een gemiddelde van 154. Nu 2 uur met een gemiddelde van 131. Ik ben om. I am a believer, je kan inderdaad beter trainen door langzamer te lopen.
Ik liep altijd wel met een hardslagmeter, maar ik trainde er niet mee. Daar komt vanaf nu verandering in!

Interval

De hele dag heeft de zon geschenen. Jammer dat we daar niet van kunnen genieten en in het donker moeten lopen. Vanaovond intervaltraining op de Galweg. Daarna trainersoverleg dus het zal niet te lang duren. Het zijn maar twee series. 100, 200, 300, 200, 100 meter met steeds 100 m hp (herstelpauze) Twee series en tussen de twee series 300m herstelpauze. Een eitje. Maar ja als je het goed doet is het toch zwaar. Dan is 300 meter nog lastig vol te houden. Maar het gaat prima. Ton stelt ons in de gelegenheid nog wat metertjes te versnellen, maar dat wil niemand. Dat zit nu typisch tussen de oren. Op het schema staat twee series dus stel je je daar op in. Staan er drie en je doet er twee (is ook weleens gebeurd) vind je dat ook weer niks. Dus in een rustig tempo de achterste ophalen en weer terug naar de hal.

Duurloop met tempowisselingen

Eigenlijk moet ik vandaag een herstelloopje doen. Maar ik wil mijn loopvrienden bij de NSL ook weer eens zien dus ik ga toch naar de training. Het is een 50 minuten duurloop 1 met 10x twee minuten uit tempo. Ik besluit in ieder geval niet me de snelle jongens mee te gaan. Maar ook de middengroep houdt zich niet aan tempo 1. De meeste willen gewoon hardgaan en na de training lekker moe thuiskomen. Het is jammer dat het effect van een training zo volkomen verloren gaat of zelfs negatief werkt. Ik hang dus lekker achterin en luister naar het enorme gehijg van anderen, die de grootste moeite hebben het tempo te volgen. De gevolgen van de wedstrijd voel ik toch best nog wel in mijn benen. De route gaat via Noordwijk en precies na 50 minuten komen we weer terug bij de Schelft waar we de anderen van de groep ontmoeten. De snelle jongens komen hevig zwetend onder de leiding van Ben aan. Ben blij dat ik niet meegegaan ben ondanks hun bewering dat ze echt niet hard gegaan zijn. Zal wel.

Roadrunnersloop

Cronenstijn (foto:hklopper)
De route
Vandaag alweer een loop in het Zorg en Zekerheid circuit. Dit keer georganiseerd door de Roadrunners in Leiden. Ook vandaag zal mijn afstand 15 km zijn. Ze hebben een nieuwe route gemaakr dus ik ben benieuwd. Het is vandaag hondeweer. Het regent dat het giet en we zien de bui al hangen. Ook staat er een windje dat niet lekker aanvoelt. Dat alles maakt de kledingkeuze lastig. Achteraf had ik beter net als met de 7heuvelenloop een vuilniszak moeten verknippen en die oiver mijn loopkleding aantrekken. Na de start gooi je hem weg want tijdens het hardlopen is regen helemaal niet erg. Nu heb ik voor mijn jack en pet gekozen die al vrij snel na de start uitgaan en dan moet je dat wel meezeulen. Als is de start een smalle woonstraat (waardoor het lang duurt voor je echt in je tempo loopt) de rest van de route gaat door landelijk gebied. Met name het park Cronenstijn. Ik ben even bang voor modderige paden maar dat valt mee. Twee glibber stukjes, of eigenlijk maar een die we twee keer passeren. Ook zijn er veel grote plassen maar dat is minder erg. Het landelijk gebied houd in dat je de wind lekker in je snuffert krijgt. Ik heb pech dat er geen brede rug in de buurt is. Ik wordt wel even door een clubgenoot uit de wind gehouden maar die gaat uiteindelijk toch sneller dan ik . Het gaat vandaag helemaal niet lekker met me. Ik krijg na de start lichte hartkloppingen en hou me gedeisd. Els komt mij voorbij maar toch wordt de afstand tussen ons niet groter, totdat zij (ze loopt de 10) linksaf de brug op mag naar de finish en wij nog een rondje moeten lopen. Ik heb het gevoel dat we langer lopen dan 15 km. Ik kom binnen in een tijd van 1.18.21. Ik zou beter moeten kunnen maar ja je kan niet altijd vlammen. Gelukkig hield na een half uur de regen op, dus we mogen wat het weer betreft niet klagen.Over een paar weken komt de herkansing.

Fartlek

Een prachtige zondagmorgen. Het is behoorlijk fris maar windstil, als ik op weg ga om samen met mijn loopvrienden een fartlek training te gaan doen. William zal vanochtend de training doen en neemt uitgebreid de tijd voor de warming up. Als echt al onze spieren losgewerkt zijn, mogen we het echte werk gaan doen. We verdelen ons in groepjes en ik zit gelukkig in een heel sociaal groepje wat super samenwerkt, en daarnaast gezellig kan kletsen. Ik voel nog steeds de duurloop van vrijdag in mijn benen maar als het snel moet gaat dat prima. We wisselen tempo, hard en dribbelen goed af en blijven netjes bij elkaar lopen.

Als we na een uur letterlijk staan uit te dampen, heeft iedereen een goed gevoel om de zondag op deze manier te beginnen!

Langzame duurloop

Vroeg naar huis om nog lekker met licht te kunnen lopen. Vandaag een duurloop volgens Kees. Dat betekent lang maar heel langzaam. Nu even volgens de methode Karvonen berekenen wat ik mag lopen.
Mijn rusthartslag: 58
Mijn Maximale hartslag: 186
Dus mijn bereik is: 186-58 = 128
Duurloop 1: = (128/100)x 60 = 77 + rusthartslag(58) = 135
Tijdens deze duurloop moet mijn hartslag 135 zijn.
Ik ga mijn vertrouwde route richting Katwijk strand lopen. Ik ben nog niet weg of mijn hartslag schiet omhoog. Ho. Gas terug. Het gaat tergend langzaam maar de hartslag komt niet onder de 153. Het gaat zo langzaam en ik hou zoveel lucht over dat ik het hierbij laat. Ik moet wel regelmatig op mijn klokje kijken, want ongemerkt ga je weer harder.
Als ik bijna in Katwijk ben begint de zon te schijnen. Ik maak nog een foto met mijn mobiel van de kalme zee (excuses voor de slechte kwaliteit) en als ik weer terugloop ligt er op de boulevard een zeester. Ai, te laat voor hem.

Ik ga via Katwijk binnen en Rijnsburg naar huis. Deze route is minder erg om in het donker te lopen. Met dit tempo ben ik natuurlijk niet voor donker thuis.
Klopt ik heb benen die als lood aanvoelen, maar ik heb nog lucht om nog een paar uur te lopen.
Totale tijd: 2.07 minuten. Gemiddelde hartslag: 154. Wel een stukje hoger dan 135

Tempoloop

Gisteren niet kunnen trainen dus ga ik vandaag voor mezelf. Stond bij Ton een interval op het programma, ik ga voor mezelf een uurtje lopen. Ik probeer een interval in mijn horloge in te programmeren, maar dat blijkt toch niet helemaal goed te gaan. Moet ik toch eens de gebruiksaanwijzing bij pakken. Het is nog wel licht als ik begin, maar omdat het al gaat schemeren loop ik net als vorige week langs het fietspad richting Sassenheim en dan naar Voorhout. Ga onderweg toch een paar keer uit tempo wat ik zo'n vijf minuten probeer vol te houden. Bij de derde rotonde keer ik weer om. Het gaat verder prima en ik doe totaal drie versnellingen. Ik heb vandaag niet veel uit het raam gekeken maar volgens mij heeft de zon zich aardig laten zien. Ik ben nog niet op weg of het begint te miezeren. Het miezert nog steeds als ik weer thuiskom. Lekker nat.
Totale looptijd: 1.15 en een gemiddelde hrtslag van 160

Kenwood Run

Vandaag alweer de derde loop in het Zorg en Zekerheid circuit, seizoen 2006-2007. De start is in Uithoorn en het is de Kenwood run. De lange afstand waarvoor ik in dit circuit ingeschreven sta is dit keer geen 15 km maar 16,1 (10EM). De route gaat een groot deel langs de Amstel. De temperatuur is ongeveer 8 graden maar de snijdende wind geeft een veel lagere gevoels temperatuur. Dus weer het dilemma, windjack aan of uit. Ik kies toch (in tegenstelling tot veel medelopers) voor uit en ben daar achteraf erg blij om. Het is westewind dus het begint goed. De wind komt van opzij of in de rug dus het gaat erg lekker tot we de ringdijk opgaan. Ik kan net niet aanhaken dus moet op eigen kracht de tweede helft in. Als een waaier van lopers mij inhaalt merk ik hoeveel dat scheelt. Probeer hun tempo te volgen maar dat lukt niet. Een meerkoet moedigt mij luidkeels aan. Zo ook de weinige toeschouwers. Het zijn er niet veel maar dubbel enthousiast. Met nog twee kilometer te gaan lopen we weer in Uithoorn zelf. De eerste man van de 10 km (zijn later gestart) haalt mij in. Wat een tempo. Hij loopt een 18,57 km/u gemiddeld en ik 12,06 km/u. Dat scheelt. Jos en Gijs van de NSL halen mij 1 km voor de finish in. Ik probeer bij ze te blijven. Een paar honderd meter voor de finish moedigt Cor mij aan om nog even te versnellen. Maar Jos gaat mee. Ik blijf Gijs voor maar haal Jos niet meer in. Een mooie rode roos wordt mij door de organisatie in de handen gedrukt. Alle vrouwen op de lange afstand worden daarmee verrast. Als altijd is er weer dat voldane gevoel. Helaas werkte douche in de sporthal de Scheg als een koude douche!

O ja, mijn tijd was 1.20.03. Dat is 15 seconden sneller dan vorig jaar.

Hartslagmeter

Kees Zoutendijk heeft het initiatief genomen om avonden te organiseren voor de NSL leden waarbij hij ingaat op zaken die over hardlopen en aanverwante zaken gaan. Vanavond gaat hij ons wat vertellen over de hartslagmeter. De belangstelling is zo groot dat het niet meer bij hem thuis gehouden wordt maar in de Schelft in Noordwijkerhout. Kees heeft er veel werk van gemaakt. Een powerpoint presentatie en voor iedereen een handout. Niet te vergeten de koffie waarmee we beginnen. Na het geven van achtergrondinformatie die niet nieuw voor mij is vertelt hij hoe hij met de hartslagmeter traint. Dat is heel interessant en daar zie ik wel wat in. Als je weet wat je maximale hartslag is en je hartslag in rust kan je de hartslag bepalen die bij de diverse trainingszones horen. Tenminste als je de methode Karvonen aanhoud. Vind je dit rekenwerk lastig kan je trainen volgens de Zolads methode. De Zoladsmethode kent vijf zones en elke zone ligt 10 slagen verder onder je max HS (=hartslag).
Omdat Karvonen ook rekening houd met de rusthartslag, lijkt mij die methode het meest betrouwbaar. Het rekenwerk hoef je tenslotte maar één keer te doen.
Dat gaat als volgt.
Neem je rust hartslag (HS)
Neem je maximale HS

HSMax - HS rust = HS bereik

(HSbereik/100)x60= DL1 DL1+rustHS = Trainings HS DL1
(HSbereik/100)x80= DL1 DL1+rustHS = Trainings HS DL2
(HSbereik/100)x90= DL1 DL1+rustHS = Trainings HS DL3
(HSbereik/100)x95= DL1 DL1+rustHS = Trainings HS TD

TD = Tempoduur

Mijn maximale hartslag is 188

Mijn rusthartslag is 58

188 - 58 - 130 = Mijn HS bereik

(130/100)x 60 = 78 78 + 58 = 136 = trainings HS DL1
Als ik dus een duurloop 1 training doe, mag mijn hartslag niet boven de 136 uitkomen.
Ha, dat zal heel lastig zijn omdat je dat een tempo van niks vind. Toch moet je je hieraan houden wil je echt voor de lange afstanden (bijv. marathon) trainen.

Toch haal je volgens Kees het maximale uit je hartslagmeter als je hem instelt op de maximale hartslag voor de betreffende training. Zodat je als je toevallig lekker loopt en ongemerkt hard gaat, teruggepiept wordt. Zeker als je voor de lange afstanden traint is dit heel belangrijk. Jammer dat de borstband bij mij behoorlijk irriteert. Zo zal ik hem zeker tijdens wedstrijden niet graag dragen omdat mijn huid kapotschuurt. Ik zal de komende trainingen (die ik voor mezelf loop, want in een groep werkt het natuurlijk niet) met de hartslagmeter lopen en kijken of je inderdaad beter traint door (soms) langzamer te lopen.

Herstelloopje

Op het NSL schema staat een interval gepland. Door mijn activiteiten van agelopen weekend zie ik datniet zitten dus besluit na het werk voor mezelf een herstelloop te gaan doen. Helaas kan ik pas tien voor half zes de loopschoenen aan dus loop ik voornamelijk in het donker en ben erg beperkt qua route. Ik neem het fietspad richting Sassenheim/Voorhout. Bij de rotonde linksaf richting het fitnesscentrum Thea Hogervorst. Bij Thea vevolg ik bij de rotonde rechts het fietspad. Het gaat lekker, passeer weer een rotone en kom er bij de volgende rotonde achter dat ik al 38 minuten loop. Het plan was niet meer dan een uur te lopen, dus ik keer om. Het gaat nog steeds lekker, maarhou het tempo bewust laag. Uiteindelijk loop ik toch nog totaal 76 minute, maar het voel allemaal goed aan. Nu verder niet meer lopen tot de volgende Z&Z loop (27 januari a.s.).

Duurloop 60

Eigenlijk zou ik een rustdag moeten houden, maar ik wil mijn loopmaatjes toch ook wel weer eens spreken. Als de wekker gaat en ik de wind weer tekeer hoor gaan, komen de twijfels. Maar eenmaal het bed uit besluit ik toch te gaan. Het is immers droog. De opkomst is niet hoog dus we gaan met een groep lekker een 60 minuten duurloop doen. In het schema staat 2x5minuten uit tempo maar Ton voert het gemis van een fluitje als excuus aan. Dat William er toevallig een in zijn zak heeft veranderd hem niet van mening (gelukkig). Om de wind zoveel mogelijk te vermijden blijven we in het duingebied, maar dat betekent wel heuveltjkes op! Wat is nu erger? Volgens mij, allebei even zwaar. Maar het gaat ondanks mijn loop van gisteren prima.

Storm

Foto: Nu.nl

Gelukkig is de storm niet meer zo sterk als donderdag maar nog steeds windkracht acht en de richting is zuidwest. Ik ga de schade inhalen en een lekker duurloopje lopen. Gewoon rustig aan.

Ik ben de deur nog niet uit of het begint te regenen. Mijn route gaat naar Katwijk en als ik langs het Oegstgeesterkanaal loop ben ik blij dat hij uit het zuidwesten komt. De wind duwt tegen me aan en mochten er gekke vlagen komen wordt ik naar het weiland geduwd en tenminste niet het water in. Het is wel zwaar hoor! Het wordt ook steeds natter. Ik kom weinig mensen tegen en al helemaal geen lopers. Af en toe een goed ingepakte fietser waarvan alleen de ogen te zien zijn. Het strand is onbegaanbaar. Ik moet me goed vasthouden en ik kan alleen met de wind achter mijn ogen opendoen. Dan maar weer terug via Rijnsburg. Het blijft nat en stormachtig.

Na 1 uur en 56 minuten kan in mijn kleding uitwringen en is daar een heerlijk warm ontspannen bad met koffie gebracht door mijn lief.

Stormwaarschuwing

Het was vandaag al snel duidelijk. Hardlopen zit er niet in. Ik was ook niet verbaasd toen ik de volgende boodschap op de NSL site zag staan:

***** STORM WAARSCHUWING VOOR 18 JANUARI**** HET BESTUUR VAN DE NSL ADVISEERT OM VANDAAG GEEN TRAINING TE GEVEN IVM DE STORMWAARSCHUWING. DIT ZAL VANAVOND IN DE SCHELFT OOK WORDEN GECOMMUNICEERD.

Duurloopje

Vandaag wil ik na het werk voor mezelf een duurloopje doen. Lekker als het nog licht is. Het lukt me om een uurtje eerder naar huis te gaan en mijn loopschoenen aan te trekken. Ik heb zowel zaterdag als zondag gelopen dus ik wil een korte rustige duurloop doen. Het waait nog steeds behoorlijk maar ik loop richting Sassenheim en heb wind mee. Helaas wordt de lucht een beetje verpest door de stank van Akzo en later bij het vleesverpakkingsbedrijf hangt ook een ongezonde lucht. Tel daarbij de stinkende uitlaten van passerende brommers bij op, dan krijg ik altijd visioenen van een land ver hier vandaan waar je in alle rust en stilte je kilometertjes kan lopen. eenmaal op het spoorpad richting Warmond (waar mij net geen brommers passeren) krijg ik weer een beetje het prettige gevoel in de natuur te lopen. Ik voel af en toe toch de knie weer dus ik ga bij het oude station van Warmond (nu restaurant) rechts af de kortste weg naar huis. Als ik thuis ben kan ik 56 minuten in mijn logboek noteren.

Noordwijk aan Zee

Donderdag heb ik mij maar niet aan het hardlopen gewaagd. De stormwaarschuwing leek me serieus genoeg om toch maar binnen te blijven. Gewoon even een dagje uitstellen. Alleen vrijdag was het 's middags al donker voor ik mijn loopschoenen aan kon trekken. In het donker lopen of nog een keer uitstellen. Ik koos voor het laatste. Zouden we samen langs het strand gaan hardlopen. Vanaf Duindamse slag en dan stukje wind tegen (richting Noordwijk) en als beloning weer terug een stukje mee. Helaas schoot het bij de strandafgang weer in Cor zijn kuit, dus moest ik alleen!. Snel besloten dat ik over het strand door zou lopen naar Katwijk, waar hij me bij de dam zou ophalen. Toen ik het strand opdraaide voelde ik meteen hoe het is tegen windkracht 8 in te moeten beuken. Te laat, ik kon niet meer terug. Het zou in ieder geval een goede training zijn. Het was verder heerlijk op het strand een paar wandelaars met de hond en vele kleine strandlopertjes. Snel strippelend voor me uitlopend tot ik ze dreigde in te halen. Dan pas vlogen ze op. Het was duidelijk te zien dat er veel zand was weggeslagen. Sommige stukken was er tussen mij en de duinen nioet meer dan drie meter, en dat terwijl het water omhoog kwam! Voor die tijd moest ik wel in Katwijk arriveren. Bij Noordwijk waren er weer wat mensen op het strand. Hardlopers kwamen me alleen maar tegemoet. Lekker makkelijk met de wind mee. Af en toe haalde ik een wandelaar in. Op het moment dat ik in de slipstream liep besefte ik weer hoeveel energie dat scheelt! Huis ter Duin tot dan toe mijn richtpunt ligt achter mij en ik zoek naar de horizon voor Katwijk. Het is niet erg helder dus ik zie nog niets. Af en toe een wandelaar tot ik weer helemaal alleen loop. Maar in de verte lopen de Katwijkse wandelaars al. Het strand is hier nog smaller, het water komt nog steeds omhoog. Dan ineens is daar Katwijk. De reddingsbridage is aan het oefenen op de woeste golven. Ik kan omhoog naar de parkeerplaats. Mijn horloge geeft 74 minuten aan, waarvan ik er 62 tegen de wind heb moeten bosken. Zoals ik al zei: een prima training!

Leidse Hout

Nog even bijkomen van de Bosloop. Wil voor het donker wordt een herstelloopje doen. Dat ga ik samen met Cor in de Leids Hout doen. Op de weg ernaar toe schiet het in zijn kuit. Jammer. Ik ga alleen verder. De paden zijn gelukkig niet zo modderig als afgelopen zondag. Ik voel dat het steeds lekkerder gaat. Ik hou mijn hartslag lekker laag. Echt een heel rustig tempo.
Prima herstelloop van 48 minuten.

Bosloop Leiden

De tweede loop in het Z&Z circuit is de Bosloop in Leiden. Een thuiswedstrijd voor mij. De start is op de atletiekbaan in Leiden op loopafstand van huis. Het weer is niet veel beter dan de ter Speckeloop. Regen, wind en alweer een hoge temperatuur voor de tijd van het jaar. De route loopt van de atletiekbaan naar de Oegstgeesterweg, onder de spoorbaan door rechts af de brug over om het stadspolderpad richting Warmond op te gaan. Een rondje Merenwijk om weer in de Veerpolder te komen en nog even een rondje Tengnagel mee te nemen. Daar was het een blubberzooi, dus uitkijken geblazen. Via de merenwijk weer terug, nog een extra rondje Leids hout, ook gedeeltelijk door de blubber en de finish weer op de baan. Mijn tijd was niet zo goed als de vorige keer: 1 uur 16 minuten. Maar als je nagaat dat ik een paar weken niet veel gelopen heb, valt het me nog mee. Helaas voor mij waren er zoveel deelnemers dat de helgele tasjes toen ik bij de finish kwam allemaal al wegggegeven waren. Er restte alleen nog maar een flesje mierzoete AA drank voor mij. Ik heb echt een slok geprobeerd maar dat is not my cup of tea!

Zwarte Woud

Toen we besloten tot deze kerstvakantie, was het doel lekker twee weken eruit en als het even kan in de sneeuw. Hoewel Hinterzarten in het Hoge Zwarte woud behoorlijk sneeuwzeker is, lijkt ook hier de klimaat verandering merkbaar. Maar we wilden de gok nemen omdat de omgeving zich ook voor wandelen en fietsen leent.

Geen sneeuw betekent ook dat je kunt hardlopen. Met de tweede Z&Z loop in het vooruitzicht geen overbodige bezigheid. Dus aangezien we 29 december een dagje gaan shoppen in Freiburg stap ik voor het ontbijt de deur uit. Meteen het bos in. Ideale plek toch. Het gaat meteen berg op. Minder ideaal. Ik ben van plan de Nordic walk route nr. 2 te volgen. die is 7,8 km lang en dan kan ik tenminte niet verdwalen. Hier in het Zwarte woud zien alle bomen er hetzelfde uit en ook de stapels hout lijken op elkaar. Toch gaat het lopen miet echt soepel. Ook in de duinen moet je opletten voor wortels en ongertechtigheden. Ook in de duinen is het niet vlak. Alleen deze hellingen zijn steiler en duren langer. Dat geldt zo omhoog maar ook naar beneden toe. Ik heb last van mijn knie. Een vaag pijntje waar ik al langer last van heb, maar zeker nu tijdens het klimmen en dalen. Het is wel lekker rustig in het bos, kom alleen twee Nordic Walkers tegen. Goh die zijn er ook vroeg bij..

Als ik weer thuiskom ben ik bijna een uur weggeweest en heb niet echt een lekker gevoel. Lopen in de heuvels is toch een andere discipline. Nou ja, een training was het wel. De verse broodjes bij het ontbijt zijn de beloning.

Spijbelloop

Eind van de week lekker met vakantie! Dat betekent nog veel voorbereidingen. Maar toch wil ik het lopen niet laten lopen. Het toeval wil dat door een brandalarm en veel rookontwikkeling de werkplek door de beveiliging ontruimt wordt. Mijn kamer is de enige op de afdeling die een deur naar de balustrade heeft (voor de glazenwassers) dus de enige mogelijkheid om de rook en stank snel te laten verwijnen. Dat betekent dat ook bureuawerk nu geen optie is. Ik ga dus vroeg naar huis en besluit van de nood een deugd te maken en trek mijn hardloopkleren aan. Kan ik vanavond thuisblijven en voorbereidingen voor de vakantie treffen. De zon schijnt en ik geniet. Voel nog wel dat ik nog niet helemaal hersteld ben van de heuveltraining dus loop een rustig rondje Warmond. Constant de zon in mijn gezicht. Wat een verschil met in het donker trainen. dit is leuk! Doe je voor je lol. Ik kom alleen wat schooljeugd tegen en ben na 57 minuten weer thuis.

Heuvelloop

Als je in de duinen traint moet je wel op en neer. Maar als er dan op het schema specifiek "heuveltraining" vermeld staat, weet je dat er nu serieus alle vlakke stukjes vermeden worden.
Het is wel fris maar verder prachtig weer. Er is wel regen voorspeld maar de lucht belooft anders. De training is inderdaad zwaar. ook omdat het aanbevolen duurlooptempo 1 genegeert wordt en er voorin lekker aan getrokken wordt. Daarnaast worden de zand- en ruiterpaden niet vermeden dus dat voel ik duidelijk in de hamstrings! Met een voldaan gevoel kan ik de rest van de dag mijn gemak houden!

Ommetje

Het is op dit moment druk. Heel druk. Zowel op het werk als thuis. Dat betekent dat je het gevoel hebt ieder minuut goed te moeten benutten en dan is het hardlopen het kind van de rekening. Zekeer als je met de club gaat lopen. Dat begint om 7 uur tot circa half negen, ben je kwart voor negen thuis. Dan wil je douchen en moet er nog een hapje gegeten worden, weg is je avond. Vandaar dat ik vandaag besluit voor mezelf te gaan lopen. Dat doe ik 's winters niet graag, maar het moet kunnen. Gewoon veel fietspaden pakken en zoveel mogelijk de polerweggetjes vermijden. Het begin gaat lekker. Ja wat wil je windje mee en omdat er een behoorlijk windje waait scheelt dat aanzienlijk. Ik loop richting Voorhout via het fietspad richting Sassenheim. Dan via het centrum terug. Ik ben blij dat ik hier niet woon. Het is heel druk met autoverkeer. Al die mensen die buiten Voorhout werken en nu op huis aangaan. Het is filevorming binnen de bebouwde kom. Ik denk maar niet aan al die uitlaatgassen die ik nu inadem. Het lopen gaat nog steeds lekker. Omdat het fietspad langs het kanaal openligt ga ik langs de dokterspost dwars door de weilanden richting Rijnsburg. Ik heb gelukkig me vestje en een lichtje want anders is het hier levens gevaarlijk. Nee, voor je lol doe je dit niet. Ik krijg nu ook de volle wind in mijn snuffert en het is hard werken tegen de wind in. Goed voor de bovenbeenspieren! Ik kom steeds minder verkeer tegen. Nederland zit aan de prak. Als ik om half zeven thuiskom is Cor ook al met het eten bezig. Mijn klokje geeft 1 uur en 36 minuten aan. Ik ben dik tevreden. Maar kijk nu al uit naar het lengen van de dagen.

Coordinatieloop

Vandaag zal William in het kader van zijn trainerscursus de training doen. Als wij ons verzamelen op het parkeerterrein bij de Duindamseslag komt hij al bezweet aanfietsen. Hij heeft nl. al een zogenaamde orientatieloop uitgezet. Een trainingsvorm die wij ook op de laatste dag van onze assistent trainerscursus in de Kennemer duinen hebben gedaan. Heel leuk maar wel veel werk om het voor te bereiden. Het gaat als volgt. Op diverse punten in het gebied zet je de doelen uit. De groep wordt in willekeurige groepen verdeeld en de groep moet op zoek naar een doel. Ze krijgen een kaart mee waar met een kruis het doel is aangegeven. De route er naar toe moet de groep zelf aan de hand van de kaart bepalen. Het doel kan bijvoorbeeld een letter zijn. Als trainer geef je dan een vraag en het antwoord wordt gevormd door de gevonden letters.
Het is een trainingsvorm waarbij orientatie belangrijk is, maar ook de samenwerking binnen het team. Het team is willekeurig samengesteld, dat betekent dat de groep uit snelle en minder snelle lopers bestaat en je moet met de langzaamste rekening houden. Wij hadden als groep (Wil, José, Ali en twee waarvan ik de naam vergeten ben als eerste het antwoord. Het was een woord uit zes letters waarvan William de medeklinkers als vraagteken had geplaatst. Er was één groep die heel toevallig als eerste drie vraagtekens had verzameld, ja dan heb je echt pech. Ook wij hadden van de zes routes er maar vier gedaan. Zo zie je hoe moeilijk het is, van te voren te bepalen wat er in een trainingsuur kan worden gedaan. Bij zo'n training gaat het meer om het socio gebeuren en is het hardlopen het middel.

Ter Specke loop

Het is een dag om binnen te blijven. Of naar de sauna te gaan. Het is in ieder geval geen weer om te gaan hardlopen. Tenzij je je ingeschreven hebt voor het Zorg en Zekerheid circuit Vandaag is er de Ter Speckeloop georganiseerd door atletiekvereniging De Spartaan in Lisse. Ik heb me net als vorig jaar ingeschreven voor de lange afstand en dat is vandaag 15 km over een parcours van 5. Drie rondjes dus. Dat is met dit weer wel gunstig want zo wordt over 5 km de stukken wind mee en tegen verdeeld. De temperatuur is prima (15 graden) maar er staat een zuidwester storm en tegen de tijd dat we om 10 over elf van start moeten regent het ook nog. We beginnen met wind tegen. De regen striemt in het gezicht. Gelukkig kan ik de eerste twee rondjes in een treintje lopen en wordt ik wat uit de wind gehouden zodat het makkelijker gaat tegen dit natuurgeweld op te boksen.

Maar het veld wordt steeds meer uit elkaar getrokken en in het laatste rondje moet ik het alleen doen. Ongelooflijk dat er met dit weer nog supporters langs de kant staan. Ook Cor die met een spierscheurtje is uitgestapt staat blauwbekkend aan te moedigen. De finish is op de baan en ik kan er nog net een sprintje uitpersen zodat ik de hijger achter mij ook achter mij kan laten.De beloning is een bakje narcissen en een mooie tijd van 1.13.32. In mijn leeftijdscategorie zesde dame. Niet verkeerd dus. daar kan ik in een warm bad nog van nagenieten.