Oliebollenloop

De laatste loopdag van het jaar bij de NSL! Verleden jaar had Kees Zoutendijk met succes een oliebollenloop georganiseerd, dit jaar werden alle groepen en ook de wandelaars uitgenodigd.
Peter van Denzen verzorgt het inlopen en de warming-up, terwijl Kees en Ton de zes zakken met oliebollen verstoppen in het gebied tussen de fietspaden. Van lopen komt niet veel want bij elke gevonden zak moet er gegeten worden.Ik moet er niet aan denken, 's morgens vroeg een koude vette bol met poedersuiker, maar zoals de foto's laten zien hebben anderen daar minder moeite mee. Na drie zakken kon het niet uitblijven. Het beest in Ben komt weer los. Kom op, we hangen de zak in de boom. Een hoge denneboom met nauwelijks zijtakken is de klos. Ben probeert zoals vroeger langs de stam omhoog te klimmen maar zoveel ouder en zwaarder lukt dat niet meer.
Chris en Aad helpen hem. Het gaat niet makkelijk maar uiteindelijk hangt de zak drie meter boven de grond. Alles wordt digitaal vastgelegd. Ook William, gisteren net 50 geworden wil met zijn batch op de foto. Als bewijs dat hij na zijn gezellige feestje toch vroeg uit de veren is om hard te lopen.
Dan weer verder om de overige zakken te zoeken. De laatste wordt niet gevonden, want die is inmiddels meegenomen naar het Florisdal. Daar wacht ons koffie, thee en ja hoor de overgebleven oliebollen.
Ondanks de grote opkomst zijn er nog veel bollen over. Daar is rekening mee gehouden want er zijn extra zakjes om bollen mee naar huis te nemen. Ik bak ze morgen zelf. Met extra rozijnen!

Pepernotenloop

Hoewel op het schema 70 minuten DL1 staat, heeft Ton anders besloten. In de 5 decembermood doen we het anders. Hij heeft 6 routes uitgezet. Na de warming up worden we worden in groepjes van 5 verdeeld en gooien om de beurt met een grote schuimrubberen dobbelsteen een getal. Dit getal staat voor de route die we op papier uitgezet meekrijgen. Onderweg staat een letter opgeplakt. Na 6 routes hebben we alle letters en moeten daarmee een woord vormen. Tussen de routes door, mogen we een greep doen in de zak met pepernoten. Ons groepje, betaande uit Ben, Diny, Dirk en ik. Sari, Ben en ik zijn waardeloos voor wat de route betreft, want zonder leesbril en in het donker is het voor ons niet te doen. Diny leest en Dirk kent Noordwijkerhout op zijn duimpje dus dar varen Ben, Sari en ik blind op. Wij kijken uit naar de letters. Levensgevaarlijk, want normaal in het donker kijk je goed waar je loopt en dat is nu wat lastiger. De eerste lette vinden we met gemak. Ja, met Ben in je groep weet je dat het niet normaal kan gaan en dan nog aangemoedigd door Diny, die altijd in in voor een geintje wordt de letter omgedraaid en ziet er ineens heel anders uit. Dit gedrag wordt afgestraft, want de volgende letter is niet te vinden. Die is door de een of ander echt weggehaald. Flauw hoor! We proberen met de ene gevonden letter het woord te raden. Fout! Volgende route dan maar. Die geeft de hoofdletter prijs. Het woord hebben we (als eerste). Nog gauw terug naar de eerste letter om hem weer goed te draaien en dan de prijs binnen halen. (Een extra greep in de pepernotenzak. We zijn intussen behoorlijk melig geworden en er ontstaat een discussie over de gevolgen dat iedereen in hetzelfde zakje zit te graaien. Tijdens de cooling down hebben we inmiddels de slappe lach en wordt het echt tijd om naar huis te gaan.