Evalueren

Het weekend Nijmegen zit erop. Het gewone leven is weer begonnen. We zijn vanaovnd met een klein groepje, maar het belangrijkste onderwerp is de 7 heuvelenloop. Iedereen moet even zijn verhaal kwijt. Sari, Karolien, Maaike en ikzelf, zijn nog vol van deze loop. Ik hoor dat Chris door een zweepslag in de kuit heeft moeten opgeven, heel spijtig, maar dat is de enige negatieve ervaring. Eigenlijk kunnen we Ben daar weer de schuld van geven, want Ben moest plassen en de anderen hebben daardoor ingehouden en op hem gewacht. Toen Chris We lopen heel rustig een duurloop 1 en dat circa 47 minuten lang. Vanavond ook Cor ingeschreven voor de Z&Z loopjes (middenafstand), we zijn weer helemaal klaar voor het winterseizoen.

Zevenheuvelenloop 2007

We hebben hem deze week toch wel geknepen. De weersvoorspellingen waren aanvankelijk bijzonder slecht. Nat en misschien zelfs natte sneeuw zeiden de kenners. Gelukkig draaide het iedere dag een beetje bij al waren we op het ergste voorbereid. Toen ik 's ochtends uit mijn hotelkamer keek, zag ik een prachtige lucht en was het helemaal droog. De temperatuur was wel vrij laag, en de wind wat guur. Eerst de T-shirts ophalen en dan als vanouds de Kennemer Runners van het station gaan halen, maar die bleken niet allemaal samen te reizen. Uiteindelijk hebben we alleen Maarten in de mensenmassa kunnen ontdekken die notabene uit Den Haag kwam. Dan maar naar de parkeergarage. Hun vaste stek is de Rabobank en ja hoor daar zat het spul. Gezellig bij gekletst en de een bleek zich beter te hebben voorbereid dan de ander. De NSLérs die zich gedeeltelijk in de SNS bank hadden omgekleed ook nog even daggezegd. Annelies had haar startnummer in de bus laten liggen! Gelukkig wel haar chip al in de schoen en kon heel erg opgelucht, dankzij het nummer van José dat over was en in bezit van Dinie, toch gewoon naar het startvak. Toen werd het tijd ons voor te bereiden op de loop. Cor en ik zouden samen in het oranje vak starten. Zijn zenuwen waren groter dan de mijne, maar ik sta er graag op tijd. Na rustig inlopen( heeft toch weinig zin) staan en wachten. Wat een mensen.
Het startschot hebben we gemist, maar de wedstrijd lijkt begonnen. Dan duurt het nog even maar 1 uur 15 passeren we dan toch de startstreep. Ieder zijn eigen weg. Net als die vele tienduizenden met ons. Het lopen gaat lekker! Soepel, makkelijk. Veel makkelijker dan de Oosterduinloop. Zou die verkoudheid daar zo ingehakt hebben? Ik kan de route bijna met mijn ogen dicht lopen. Dat doe ik maar niet, al kijk ik niet bij de 5 km op de klok. Gewoon lekker lopen is mijn plan. Wat mijn lichaam wil. De pijntje in de knie, zijn weg. Niets voel ik. Alles gaat gesmeerd. Daar is het 8 km punt al! We zijn al over de helft. Als zitten we in het oranje vak, ik blijf mensen inhalen. Dat zou eigenlijk niet kunnen want in het oranjevak horen mensen te staan die tussen de 70 en 75 mminuten lopen. Maar ja ik loop lekker ontspannen en vind altijd wel een gaatje. Anderen denken daar soms anders over en ik hoor een man echt schelden. Het is maar een spelletje roep ik hem na. De hoogste heuvel, Berg en Dal en dan gaat het alleen maar naar beneden tot de finish. Ik hoor een motor met sirene. Hoop niet dat er iets naars gebeurd is. De massa loopt door. Links en rechts wordt er nog steeds ingehaald en ik haal ook nog steeds (meest rechts) in. Dan hoor ik de speaker. Nog even een tandje erbij, maar daar is helaas geen ruimte voor. Toch wil ik nu iedere seconde pakken. Over de finish stop ik de tijd.: 1:14:14. Mijn snelste zevenheuvelentijd ooit! Dik tevreden dus. Ik wil nog op Cor wachten, maar koel snel af. Doorlopen tot een flesje AA en de medaille. Daar zie ik Rob langs de kant. Heeft ook goed gelopen, ondanks de slechte vorbereiding. Hij wacht op Annego. Die blijkt achteraf vlak achter mij te zitten, maar we zien haar niet. Jaap van Oerle staat langs de kant. Is helemaal op de motor naar Nijmegen gekomen om dochter, schoonzoon en de twee kleinkinderen te zien lopen. Ook die zitten nog in de massa achter ons. Ik zie Joop Broekhof nog en dan besluit ik toch mijn chip in te leveren en een hete douche te nemen. Als ik ver weg ben hoor ik omroepn dat Carolien Vrolijk binnen is. Zo, die heeft ook een goeie tijd. Leuk hoor!
Na de douche komt Cor dik tevreden de kamer op. Ondanks weinig getraind door de rugblessure en plekje op de voet, toch een nette tijd. 1:34. Na dertien jaar geen 7 heuvelenloop meer gedaan te hebben een knappe prestatie. We gaan tevreden na het omkleden en douchen naar het cafe 2CV. Daar kletsen we na met de Kennemer Runners, die gaan op huis aan maar wij zetten ons feestje nog even voort.

UITSLAG
6335 Cor de Feber NSL M55 21228 1295 1:50:29 31:13 1:03:29 1:34:15
3424 Annemiek Töns NSL V50 7946 39 1:30:27 25:47 50:26 1:14:14
Ik ben 39ste n mijn categeorie waar 200 vrouwen meededen. Toch niet slecht?

Rustig aan

Vanmiddag scheen de zin, daar hebben wij natuurlijk niets meer aan. Het schema van Ton beloofd ons loopscholing en (alweer) een rustige duurloop. Kunnen we onze krachten sparen voor de 7 heuvelen loop. De loopscholing doen we op een leeg schoolplein. Lekker rustig. Lieven is weer terug uit New York waar hij zijn eerste! marathon in een fantastische tijd gelopen heeft. Een blessure leek roet in het eten te gooien, maar dat is niet gebeurd. Lange Frans die zelf een hekel aan lange afstanden heeft was zeer nieuwsgierig naar zijn ervaringen. Ben had geluk dat vanavond Maaike, Heleen en Carla er niet waren, want dan had hij zeker uitleg over dinsdag moeten geven. Nadat we allemaal ons best hadden gedaan met de oefeningen, mochten we lekker via de zeestraat , oversteken naar het Westeinde en langs de Leeuwenhorst de weg volgen riching Voorhout. Bij de spoorovergang de Leidsevaart over en via het smalle weggetjes weer richting Schelft. In principe heb ik me net als dinsdag bij de langzamere gevoegd want ik wilde echt heel rustig lopen. Vanaf de Leidsevaart me toch wat van voren laten zien om even met Ben en Carolien te kunnen babbelen. Ach dat was toch niet veel sneller. José gaat waarschijnlijk niet mee naar de 7 heuvelen. Is gelesseerd aan har rug. Dat is balen. Kan ze ook niet schaatsen. Het nummer gaat in de aanbieding maar Annelies (die ook heel erg graag meewilde, maar te laat was met inschrijven) is waarschijnlijk al voorzien. Pff, ben blij dat alles bnog functioneert zoals het moet. Kijk verlangend uit naar een heel lang weekend Nijmegen met O, ja, zondag nog een loopje!

Nalopen en napraten

Onverwacht houden we het vanavond tijdens de training helemaal droog. De wind is fris en uit het noordwesten, maar dat is niet erg. We moeten nu herstellen na de wedstrijd. De versnellingen die Ton aanvankelijk gepland had zijn er uit gehaald. Dat betekent dat we in een rustig tempo een stukje van de Oosterduinloop nalopen. 45 minuten. Tijdens de rustige duurloop wordt er uitgebreid nagepraat over de loop. Maaike en Heleen zijn natuurlijk heel trots dat ze toch voor de twee rondjes hebben gekozen. Dat Maaike daarbij ook nog in de prijzen is gevallen was helemaal leuk. Carla was door Ben beloofd zou nooit de laatste worden en dat heeft ze waar gemaakt ze was een na laatste. Maar een goede prestatie Carla! Ze hadden wel getwijfeld of ze zouden komen trainen. Want de 7 heuvelenloop moest ook nog gelopen worden. Maar Ben had ze daartoe overgehaald. Kon best, niet zo kinderachtig. Er werd daarom breed uitgemeten waarom Ben nu juist vanavond verstek liet gaan!! Die heeft nog wat uit te leggen. Ook vanavond voelen we de wind ons tegenwerken. Carla loopt zelfs met William voorop! Afgezien van de hele snelle, blijven we rustig bij elkaar. Tot er een steentje bij een van de loopsters in de schoen dwars gaat liggen. Ik blijf bij haar terwijl de rest doorloopt (dat verklaart de dip in de hartslag) Ton pendelt heen en weer totdat wij weer opgeveegd worden. De 45 minuten zijn zo weer om en hebben we de hele Oosterduinloop eevalueerd.

De Oosterduinloop in Noordwijkerhout

De Oosterduinloop in Noordwijkerhout
De weersvoorspellingen zijn niet best, maar blijken uiteindelijk heel erg mee te vallen. Als we op de Brink de auto parkeren zijn de vrijwilligers al druk bezig met het opzetten van start en finish en de posters ontvangen de laatste instructies. Brr, wat een frisse wind. De kantine begint zich al gezellig te vullen met mensen, maar de dames van de inschrijving hebben het nog rustig. Er kunnen 2 afstanden gelopen worden. 8 of 16,1 km (10EM). Ik ga voor 2 rondjes als voorbereiding op de 7 heuvelenloop van volgende week.
Het waait behoorlijk en het voelt fris aan. Jack aan of jack uit.Uit besluit ik.Tijdens het inlopen vind ik het absoluut te koud (ja, ik ben een enorme koukleum) dus ik ga terug om mijn jack te halen.
De meute is zich al aan het opstellen voor de start en de snelle jongens zijn te herkennen aan de korte broek en singletjes. Ik krijg het nog kouder als ik daar naar kijk. Ze stuiven weg als het startschot klinkt. De rest volgt en zoekt zijn weg. Dan komen wij. Na het hek de bocht om en nog een een bocht om, pas op de Herenweg krijg je een beetje de ruimte. Meteen de wind tegen. Gelukkig kan ik een beetje uit de wind blijven lopen. Ik zou wel ietsje harder kunnen maar dan moet ik zelf meer kracht inzetten tegen wind en die energie bewaar ik liever voor later. Het lopersveld ligt al erg uit elkaar. Joop Broekhof komt mij samen met en andere loper voorbij. Nu loop ik echt lekker uit de wind. Ik kan het goed bijhouden en dat verbaast me want ik ken Joop alleen van het Zorg en zekerheid circuit en daar liep hij meestal een eind voor me. Ik voel dat ik toch echt niet te hard loop dus ik blijf volgen. Als we bij de Ruigenhoek naar links draaien verwacht ik (net als vorig jaar) de wind vol in het gezicht. Maar dat valt alles mee. Geen wind, wat een meevaller. Vcorbij de parkeerplaats waar ondanks de afzetting gewoon bloemen worden verkocht draaien we Duinschoten. Nu gaat het lekker. Alsof je vooruit geduwd wordt. Je hoeft er niets voor te doen alleen het ene been voor de ander te zetten. De weg strekt zich voor ons uit en het eind is nog niet te zien. Langs Solassi en dan zijn we ongeveer op de helft. Rechts van de weg staat de auto met de klok. We hebben nu 5 kilometer afgelegd. Voor mij is dat in 25.48. Ik krijg het nu wel warm zo met de wind in de rug. Ik verwacht Cor wel in de buurt mij de doorkomst te zien, dus ik doe m’n jack uit en bind hem om mijn middel. Te los blijkt, dus ik verlies hem. Snel teruglopen en oprapen. Ik prop hem in mijn hand want ik kan hem denk ik snel afgeven. Blijkbaar heb ik mijn zakje niet goed dichtgerist want mijn autosleutel valt op het asfalt. Sufferd, nu moet ik wéér terug! Toch wil ik graag bij Joop blijven lopen want dat kan straks bij wind tegen weer handig zijn. Ik trek dus even een sprintje. Het lukt. Inmiddels herstelt van het uit tempo lopen, zie ik Cor staan en kan ik mijn spullen kwijt. Waar blijft de doorkomst. We proberen de bochten te snijden om de snelste weg te zoeken. Ton staat op de splitsing, de 8 km lopers gaan naar links, wij naar rechts. Daar is ook een drinkpost. Helaas stopt Joop om te drinken. Ik loop al drinkend, rustig door. Dan maar alleen. Het is pittig met de wind in m’n snufferd. Dan komt Ben Gressie voorbij. Informeert hoe het met me gaat en blijft voor me lopen. Hij loopt niet bij me weg dus ik kan achter z’n rug schuilen. Ik krijg meteen het gevoel of ik met mijn vingers in mijn neus kan lopen. Zo lopen we het hele lange stuk richting Ruigenhoek. Bij de 10 km wijst de klok 50.26 aan. Als we een andere loper in dreigen te halen, gaat Ben weer een tandje harder. Daar ga ik niet in mee. Als ik dat doe haal ik de finish misschien niet, dus laat ik een gaatje vallen. We gaan voor de tweede keer Duinschoten op en de posters op de hoek roepen dat ik Ben niet mag loslaten. Deze doet er een schepje bovenop door zich om te draaien en mij aan te moedigen. Zoveel mentale steun kan zijn uitwerking niet missen en ga ik toch weer makkelijker lopen. Waarom ook niet, we hebben nu ook weer de wind gunstig dus ik kan erbij blijven. Er vallen wat druppels uit de lucht. Een plaagstootje, meer is het niet. Zo lopen we richting de 15 km. De klok wijst inmiddels 1.15.35. aan. Nu zou ik er eigenlijk een schepje bovenop moeten gooien voor de laatste kilometer, maar omdat het gat met mijn voorgangers te groot is, lijkt me dat verspilde energie. Ik ken nl. Ben zijn eindsprintjes. Pas als ik Peter hoor, is de finish zo dichtbij dat ik nog wel gas wil geven, maar dat zal mijn tijd niet veel mooier maken die blijft staan op 1.21.20
Wat een heerlijk gevoel als je over de finish bent. Even het vocht aanvullen en nakletsen met lopers en clubgenoten die als vrijwilligers hebben meegedaan. Als deze sportiviteit daarna nog met prijs en bloemen wordt beloond, kan je niet anders dan met een tevreden gevoel naar huis gaan.

Loooptrainersdag

Vandaag wordt er in Nijmegen een looptrainersdag gehouden. Ton, Willy en Els komen mij al vroeg ophalen want de dag begint al om negen uur. Onderweg is het hondeweer en wij vrezen het ergste. Het unisversiteitscomplx is duidelijk te vinden en er zijn al heel wat trainers aanwezig. Er kunnen totaal 1000 mensen aan meedoen. Het was moeilijk om een keuze te maken welke workshops ik wilde volgen, want het er zaten heel wat interessante dingen bij. Naast het algemene programma, heb ik de workshop van Henk Kraaijenhof gevolgd: hardlopen als hoofdzaak. Daarna buiten een workshop, trainen met de Garmin forerunner 305 en tot slot een verhaal van Bob Bvenman : slim lopen met hart, pas en trainingsritme.

Zandzakken voor de deur

Stormwaarschuwing. Noordwest met windstoten. Storm is niet het ergste maar er wordt hoog water langs de kust verwacht. Langs de gehele Nederlandse kust is er dijkbewaking ingesteld. Is sinds 30 jaar niet voorgekomen. Dat klinkt toch heftig. Af en toe zijn er flinke buien. Overdag valt het nog mee, maar als ik in de auto stap om naar de Schelft te rijden. Is er een luik in de hemel compleet opengezet. De ruitenwissers kunnen het amper aan. Ik zie in Voorhout nog iemand hardlopen, die heeft pech! Zoals te verwachten zijn we vanavond met een klein groepje. We zijn behalve Ton op de fiets met zeven lopers. De bikkels! Bij de warming-up horen we een nieuw geluid. Een helikopter. Voor de dijkbewaking? Ik ben de hele week al verkouden en hoewel het verder goed gaat ben ik erg schor, veel praten zal ik dus niet tijdens deze 60 minuten duurloop. Op het schema staan 2 versnellingen DL3, maar die laten we zitten. Zoals http://www.buienradar.nl/ heeft laten zien is het na kwart over zeven redelijk weer. Dat klopt. Het is wel buiig, maar zeker met een petje op heb je daar weinig last van. We lopen richting Noordwijk en behalve verlichte fietspaden lopen we langs pikdonkere weggetjes, die ik straks dankzij mijn Garmin op de kaart zal kunnen terugvinden. Gelukkig heeft André een mijnlamp op z'n hoofd wat behalve veel commentaar ook veel licht geeft. Caroline is er na en week Spanje ook weer (zeer gebruind) bij en als één groep(je) lopen wij met verder nog Ben, Henk, Rita en Jos weer richting Schelft. Ton heeft dankzij z'n handschoenen (watje riep Ben), alleen maar koude voeten gekregen. Voor alle thuisblijvers: Het was een heerlijk ontspannen duurloopje. Had wel last van mijn spieren (van dinsdag en woensdag bodyshape of de verkoudheid?) maar het weer viel mee. Wat doet het weer zondag met de Oosterduinloop???? Windkracht erg???

Startnummer Nijmegen

Vandaag viel het startnummer voor de zevenheuvelenloop in de bus. Ik heb hier al vaak aan meegedaan en het is een van de best georganiseerde lopen die ik ken. Al een paar jaar maken we er een heel weekend Nijmegen van. Dus zeker iets om naar uit te kijken.

Dit jaar loopt Cor ook weer eens mee. Helaas door blessures niet helemaal goed voorbereid, maar we zien het wel.

Geen spatje regen

Was het vorige week nog te overwegen om de korte broek aan te trekken, nu is daar absoluut geen sprake van. Het waait behoorlijk en af en toe regent het lekker. Ik had er niet zo op gelet, maar als ik wegga is er net zo'n fikse bui aan de gang. Ik ga terug, schiet het door mijn hoofd, maar dat zou zonde van de moeite van het omkleden zijn. Als we om zeven uur bij de Schelft vertrekken is het alweer droog. Ik ben snipverkouden maar hoop dit een beetje los te lopen. We doen vanavond een interval en dat betekent dat je je zo druk kan maken als je zelf wilt. Het iis heen en weer op de Galweg dus de groep kwijtraken kan niet.

Het programma is niet zwaar.

100, 200, 300, 400, 300 ,200 en 100 meter met 100 Herstelpauze en 500 meter seriepauze. Dit deden we 2 keer. Eigenlijk had ik geen last van de verkoudheid en ging het prima. De groep was in ieder geval groter dan vorige week en we hebben geen spatje regen gehad!!

Winnifred als gast

Winnifred, komt vandaag weer met ons meelopen. Voor een KNAU bijscholingscursus uit Madrid overgekomen, doet ze voor ze weer op het vliegtuig stapt mee met onze Fartlektraining. Iedereen is heel nieuwsgierig naar haar Spaanse avonturen die ze al rennend met ons deelt. Ton heeft vandaag de fites thuis gelaten en probeert in ieder geval het inlopen met ons mee te doen. Het ziet er nog niet goed uit.

Kriskras de duinen door. Het is druk, en al weer korte broekenweer. Ondanks de pittige loop van gisteren gaat het me lekker af. Dat geeft een goed gevoel!

Kennemer bergronde

Bij de Kennemer runners staat vandaag de Kennemer bergronde op het programma. Ooit door John Strijker uitgezet. Een route die alle hoge duinen van de Kennemer duinen in zich heeft. Uiteindelijk zijn het drie routes geworden van resp. 9, 13 en 18 km. Een goede voorbereiding op de zevenheuvelenloop. Ik ga vandaag dus mijn oude clubgenoten opzoeken. Heel verrast maar van harte welkom geheten. Ik ga net als de meeste voor de 13 km. Het tempo ligt meteen al vrij hoog. Voor mij eigenlijk te ,maar ik wil niet alleen lopen dus ga mee. Later hoor ik van een aantal anderen dat zij het ook te snel vonden. Hans Smits die het tempo trok loopt notabene later achter ons! Het is de herfst op zijn mooist en ook nu had ik beter mijn korte broek aan kunnen trekken. Ik kan echt van de omgeving genieten. Bomen in prachtigste herfstkleuren. Ik probeer het Henk ook mee te geven maar die heeft teveel de blik op oneindig en is heel erg met zichzelf bezig. Op de terugweg ontstaat er wat discussie over de route, maar ik vind het allemaal wel best.

Gerda blijkt bij terugkomst in de Tetterodehal heerlijk lekkers te hebben gebakken en ook de koffie krijgen we kado. Na een warme douche weer als vanouds gezellig nagekletst voor we weer richting zuiden vertrekken.

Korte broek of lange broek

Het is een zachte herfstdag. We gaan vanavond een duurloop doen van 60 minuten met 2x 5 minuten uit tempo. Wortdt je dus wel lekker warm van. Zal ik het aandurven in korte broek? Ik besluit het uiteindelijk niet te doen. De groep is in ieder geval groter dan dinsdagavond. Ton vraagt of ik de snelle mee wil nemen. Eigenlijk wilde ik lekker langzaam gaan lopen, maar mijn protest komt niet door. Dus ga ik met mijn groep op stap. Uiteindelijk valt het tempo wel mee. We lopen richting Lisse en Sassenheim ,waar het toch nog druk is met auto's. Gelukkig helpen de brandende lantaarnpalen mijn zicht op mijn Garmin om de 5 minuten uit tempo goed bij te houden. Af en toe wat vegen en uiteindelijk vegen we ook de langzamere groep op. We zijn net iets te vroeg bij de Schelft, maar niemand wil echt het uur vol maken. Cooling down dan maar.

Klein groepje

Vanavond staat er Loopscholing en een korte DL1 op het programma van 45 minuten. Dat heeft tot gevolg dat we met heel weinig lopers zijn waarvan het grootste gedeelte vrouw is. Om precies te zijn 12 vrouwen en drie mannen. Het voelt een beetje guur aan (zijn natuurlijk nog niets gewend deze herfst) maar gelukkig wordt je van hardlopen warm. Heel warm.

De loopscholing duurt niet zo vreselijk lang en dan kunnen we aan het echte werk beginnen. Ondanks ons waarschuwen, voor paaltjes, stoepjes, paardenpoep en andere obstakels weet toch nog een van ons over een piepklein randje te struikelen. We zijn bijna bij de plek van de cooling down en weten, ja hoor dinsdagavond onze ongeluksavond. Gelukkig lijkt de schade mee te vallen en hoeven we dit keer geen ambulance of dokterspost te raadplegen.

We jh

En voor je het weet sta je weer oefeningen te doen bij de Schelft.

Relaxed lopen

Als voorbereiding op de zevenheuvelenloop vanochtend een lange rustige duurloop. We zijn met een grote groep, maar zeker aan elkaar gewaagd. De meesten gaan voor de 90 minuten en we vragen Ton dringend de 60 minutenlopers niet laten lopen sleuren. Dat gebeurt ook niet. Frans breekt vaak los (mist waarschijnlijk zijn loopmaatjes die op vakantie zijn of andere bezigheden hebben) maar wordt niet gevolgd. We nemen wat lekker zanderige duintjes mee om zo extra het zevenheuvelengevoel te krijgen. Het tempo blijft mooi laag en iedereen is dik tevreden. Behalve over de afstand. Dat we dan maar 14 km en bog wat gelopen hebben, dat kan toch haast niet? De Garmin zegt dat het wel kan.

3de VU gebouwenloop

Krankzinnig! Lopen in de gebouwen van de VU. In 2005 georganiseerd als ludiek openingsevenemnet van het lustrumjaar van het medisch centrum van de vrije universiteit te Amsterdam (VUmc). Dat sloeg zó aan dat er in 2006 en nu in 2007 wéér een gebouwenloop wordt georganiseerd. Elk jaar met een ander goed doel. Dat is dit jaar het Diabetescentrum. Ik had vorig jaar van diverse kanten zulke positieve geluiden gehoord, dat ik het ook wel eens wilde proberen. De 5 en 10 km loop wordt serieus georganiseerd, met georganiseerde warming-up, verfrissingsposten, prijzen en aandenken in vorm van een tasje en handdoek.

De deelname is beperkt en er wordt op twee tijden gestart. Om 11 uur en half een.

Cor is ook meteen enthousiast maar als wij ons voor de 10 km aanmelden is 11.00 uur al vol. Wij starten dus met de twee serie om half een.

De start en finish zijn in de tuin. Maar het gaat als snel via de hortus en de openbare weg naar binnen waar de temperatuur aanmerkelijk hoger ligt dan buiten. Als we in het ketelhuis komen stijgt de temperatuur en daalt het plafond. Voor de lange mensen onders ons is het oppassen. De Vu wil duidelijk geen nieuwe klanten want overal staan posters om te waarschuwen, voor scherpe bochten, trappen en gladde vloeren en lage plafonds. Toppie! Ook staan er nog personeel en patienten aan te moedigen. Goed tempo! Vasthouden klinkt het onderweg. Behalve slalomtrajecten zijn er ook lange gangen en de parkeergarage is speciaal afgesloten voor deze loop. Wij, 10 km lopers, mogen het rondje 2 keer doen. Het is een verademing weer even buiten te lopen, al is dit maar eenderde van de totale afstand.Natuurlijk gaat deze loop niet om tijd, toch werp ik bij de finish een blik op de digitale klok. 52 minuten en een paar seconden. Mijn Garmin ging deze loop te boven. Begreep er helemaal niets van. Volgens mijn Garmin was de afstand niet meer dan 2.72 km en heb ik daar 13.48 over gedaan. Nou ja. Laat maar. Ik had hem natuurlijk voor binnenshuis moeten afstellen.

De gebouwenloop was een bijzonder leuke ervaring en volgend jaar zijn we er vast weer bij!

Spierpijn

Ik heb nog spierpijn van de bodyshape gisteren. Vooral de bvenbenen en de hamstrings hebben het zwaar te verduren gehad. Ik hoop het een beetje los te lopen. Schema van Ton: rustig 60 minuten duurloop 1 dat moet toch wel lukken! De groep is niet zo groot terwijl het heerlijk loopweer is. Dat de dagen korten worden is al duidelijk want al bij vertrek om 7 uur gaan de lichtjes aan. Rick is het beste te zien. Hij heeft een band om met aan de voorkant zijn fietsvoorlicht en aan de achterkant zijn fietsachterlicht. Hij krijgt veel commentaar, maar is tenminste goed zichtbaar. Dat dat nodig is blijkt ook vanavond weer. Niet iedere automobilist houd rekening met de lopers en stuiven er zonder gasvermindering voorbij. Pfff dat er tot nu toe nog niets gebeurd is... Ik probeer toch met gevaar voor eigen leven Ton te helpen met het oversteken van de groep en loop het eerste deel voorin en later achterin de groep bij de achtersten waarvan Dirk het hoorbaar moeilijk heeft. Aan de hartslag is te zien dat de groep het tempo aardig hebben opgevoerd. Toch een voldaan gevoel na de training. Alweer lekker loopweer!!

100 meter

Vanavond staan er twee series van 100 meter op het schema. Ik twijfel of ik voor mezelf nog met licht ga lopen, maar de zon is al weg als ik thuis kom, dus ga ik gezellig met de groep van Ton lopen. In de Schelft hoor ik dat ik afgelopen zondag de derde prijs gewonnen heb in mijn leeftijdscategorie! Dat is een leuke verassing. Wat ik precies gewonnen heb weet ik nog niet, maar het idee is al leuk.

De series voeren we zoals altijd uit op de Galweg en bestaan uit 10x 100 meter met steeds 100 meter rust. Tussen de series zit 300 meter. Geen zware training dus, wat na zondag wel zo lekker is. Ik had snel nog mijn handschoenen gepakt maar het is heerlijk loopweer dus blijven ze ongebruikt in mijn zak zitten. Al was het vanochtend op de fiets best wel fris, daar merken we nu niets van. Lekker getraind.

Boscross 2007

Vandaag de Boscross nieuwe stijl. De boscross van de NSL is een onderdeel van de clubkampioenschappen en gold altijd als zwaarste onderdeel. Dit jaar is voor een andere route gekozen. Daarnaast is het een open wedstrijd geworden d.w.z ook niet NSL'ers zijn van harte welkom. Wel zo gezellig. Wat mij persoonlijk veel plezier deed is het feit dat voor het eerst iedereen zijn eigen afstand mag kiezen. Voorheen liepen de vrouwen de korte afstand en de mannen de lange. Trainen doen we samen en altijd net zo lang en net zo zwaar, om dan bij de clubkampioenschappen onderscheid te maken. ERG onrechtvaardig. Zo zijn er ook oudere mannen die liever wat korter lopen en ook de hele jongen honden lopen liever kort (maar wel onwijs hard!!)

Het weer deed gisteren ook enthousiast mee al leek het eerst wel fris te zijn, de zon deed wel erg zijn best om de temperatuur snel omhoog te krikken.

De sfeer was optimaal, de animo groot dus kon een positief resultaat niet uitblijven. Kees had weer een prognose wedstrijd ingevoerd en daar ben ik dus nu al flink de mist ingegaan. Ik voorspelde voor mijzelf een tijd van 54.20 maar het werd uiteindelijk 3 minuten sneller!

Duurloop

Alweer een zonnige dag. Als ik thuiskom trek ik snel mijn hardloopkleding aan. Kan ik lekker nog in het zonnetje lopen en hoef ik niet het donker in. Jammer voor mijn clubgenoten, maar ik kan nog lang genoeg in het donker lopen. Ik doe een vertrouwd rondje in een lekker rustig DL1 tempo.

zwoele duurloop

Als ik het gebouw van mijn werkgever uitstap valt de warmte als een deken op mij. Toen ik nog binnen in de airco stond zag ik de sombere lucht buiten en verwachtte dat het buiten een stuk kouder zou zijn. Niet dus. Dat ziet er goed uit voor de duurloop van vanavond. Een extra lange van 90 minuten die we nu Ton gisteren onder het mes is gegaan door Winnifred zal worden geleid. Als we op het parkeerterrein van de Duindamseslag staan te wachten neemt de wind behoorlijk toe. Voor we lopen vallen de eerste druppels al uit de hemel. Maar het blijft bij motregen en veel krijgen we niet onderweg. De route loopt richting Langevelderslag en onderweg haken sommige lopers af die de 90 minuten niet vol willen maken. Voor sommigen blijft het lastig duurloop tempo 1 aan te houden en laten zich toch verledien door een sneller tempo om maar de allersnelsten bij te willen houden. Dat merk je dat ze moeizamer praten tijdens het lopen en bij de veegpauzes moeten wandelen. Het is mensen lastig duidelijk te maken dat ze efficiënter trainen om tijdens de duurloop 1 rustig tempo te lopen (het uithoudingsvermogen te trainen) en tijdens de interval op snelheid te trainen. Daarnaast vergeten veel lopers water mee te nemen tijdens deze lange duurlopen. We zijn wel recreanten, maar toch.. Als ik vijf over negen de auto instap om naar huis te rijden barst er een flinke bui los! Rijdens in de vallende avond bedenk ik dat de weergoden toch vaak een beetje rekening met ons houden.

Rondje Noordwijk

Vandaag een gewone duurloop

Goedemorgenloop

Vannacht behoorlijk veel regen. 's Ochtends vroeg klettert het nog heeerlijk uit de hemel. Op het programma staat een circuittraining. Niet mijn favoriet. Een keer in de week doe ik een uur aan kracht- en conditietraining op muziek en dat vind ik voldoende om anderr spieren dan mijn loopspieren aan bod te laten komen. Ook mijn knie (meniscus?) lijkt momenteel bij plotselinge bewegingen uit het spoor te lopen, waardoor hardlopen nauwelijks gaat. Ik shop een beetje bij de andere trainers en kom uit bij de goedemorgenloop groep. Zij lopen sinds jaar en dag een vast rondje en geen mens die daar enig verandering in krijgt. De enige verandering is dat de route andersom wordt gelopen, maar verder zit de groep vastgeroest en duld geen verandering! De route gaat deels over het strand en ook dat gaat altijd door. Hoog water, laag water, hard strand of mul zand, ALTIJD het strand. Gelukkig voor mij is het een prachtig hard strand. Geen wind en droog. Super! Ik loop wel mijn eigen tempo. Ik moet wel wennen dat er op een paar punten wordt gewandeld, maar zoals gezegd, de groep duld geen wijziging in hun hoe en waarom. Ik laat me op het laatst wel tot een sprintje verleiden en daar blijkt dat de anderen toch veel kruit verstookt hebben. Ik heb nog zat over om als eerste over de denkbeeldige streep te komen. Ik ben dus toch heel tevreden.